
بسم الله یا اله العاصین ننوشتم و ننوشتم تا تسلیم روزی شوم که بهانه به قلمم می دهد. بهانه ای که برای آخرین بار بنویسم. شاید امروز، همان روزی است که مرا تسلیم خود کرد. رأس ساعت 00:00 به وقت تهران! راستی نگفته بودم که خیلی وقت پیش با علی یک قرار مردانه گذاشتیم. قرار گذاشتیم که هر وقت می خواهیم قرار بگذاریم، به وقت تهران باشد. از آن موقع به بعد عادت کردیم که دنیا را با عیار ایرانی بسنجیم. تعجبی ندارد که قلم آدم از یک جایی به بعد ننویسد! آدم از یک جایی به بعد حرفی برای گفتن ندارد؛ اشکی برای ریختن ند...
ادامه مطلب