+-

+ حق چیه؟

- حق اونیه که تو همیشه فکر می کنی با توئه، طرفمقابلتم همیشه فکر میکنه با اونه. ولی با هیچ کدومتون نیست!

+ پس حق با کیه؟

- لازم نیست حق با کسی باشه. بقیه باید با حقباشن!

پ.ن:

خیلی وقتا یه کارایی می کنید که برای طرفمقابلتون گُنگ و نامفهومه. مثلاً طرف یه اشتباه بزرگی مرتکب شده که خودش روحش خبرنداره چه گند بزرگی زده. شما رهاش می کنید و میرید پی کارتون. بعد طرف نمی فهمه؛نمی فهمه؛ نمی فهمه؛ نمی فهمه...

شما هم نمی تونید بهش بگید که این اشتباه بزرگرو مرتکب شدی. چون ظرفیتش انقدر کمه که اگه بفهمه چی شده، تازه می ره خرابترش میکنه. نه اینکه شما توی تصوراتتون با خودتون فکر کنید که اون شخص خرابترش می کنه؛ خودشبارها به تجربه ثابت کرده که خرابتر می کنه. واسه همین سکوت می کنین و فقط دورمیشین. بعدش اون شخص میشینه فکر می کنه و فکر می کنه و فکر می کنه. تَهِ فکرشم بههیچ نتیجه ای نمیرسه. پیش خودشم، خودشو صاحب حق میدونه. عین شما که خودتونو صاحبحق میدونین. عین خیلی از آدمای روی زمین که خودشونو صاحب حق میدونن.

زمان میگذره؛ تا یه روز مجبور میشی به خاطر یههدف خیلی مهم دیگه ای اون شخص رو ببینی. باهاش قرار میذاری. اولین چیزی که ازتانتظار داره توضیح بدی، اینه که چرا ولش کردی و رفتی. تو مستأصلی؛ احتمال میدی اگربگی، بخاطر بی ظرفیت بودنش همه چی رو خرابتر می کنه. واسه همین با خدا مشورت میکنیکه بگی یا نه. جواب استخاره هم خیلی بد میاد. خدا هم میگه به روش نیار. هیچی بهشنگو. ولی تو مجبوری به خاطر یه هدف بزرگتر ببینیش. و اون اولین انتظاری که دارهاینه که بهش بگی چرا ولش کردی و رفتی.

این جاست که اولین چیزی که میپرسه، اینه که چرایهو رفتی؟ چرا با من اینجوری کردی؟ تو هم بهش میگی نمی تونم برات توضیح بدم. حتیبهش میگی استخاره کردم بهت بگم یا نه و نمیتونم بگم. این جاست که تواضعت بی موقعگُل میکنه و خودتو خورد میکنی. بهش میگی نمی تونم بگم؛ ولی همه ی حق با تو. مناشتباه کردم. غلط کردم.

اینا رو از سر تواضع میگی که توی دلش کدورتینباشه. ولی اشتباهت همین جاست. جایی که به خاطر اشتباهِ نکرده ت، به طرف مقابلِ بیظرفیتت میگی اشتباه کردم. جایی که به خاطر اشتباه اون شخص، تو می گی اشتباه کردم.توی چشماش نگاه میکنی و میگی اشتباه کردم. حتی تواضعت گُل میکنه و میگی حلالم کنینلطفاً! جایی که یه آدم بی ظرفیت روبروت نشسته، یه آدم کوچیکتر جلوت نشسته، زُلمیزنی توی چشماش و میگی اشتباه کردم.

میدونید نتیجه ش چی میشه؟ اون شخص تا آخر عمرشبا خودش میگه فلانی اشتباه کرده بود. فلانی طلب حلالیت کرد. فلانی غلط کرد... گاهو بیگاه میگه فلانی غلط کرد. هرچی میشه، میگه طرف غلط کرد. خودش غلط کرده ها؛ ولیچون شما تواضع کردید، چون خودش هیچ وقت غلطِ کرده شو نمیفهمه، به شما میگه غلطکردین. پشت سرتون، جلوی روتون، توی سخنرانی هاش، توی کاراش، توی خاطره تعریفکردناش، خلاصه توی همه چی درمورد شما میگه «غلط کردین!»

حتی زمانی که همه دارن درموردش بد میگن و تو ازشدفاع میکنی و روحش خبر نداره که تو ازش دفاع کردی، همه چی رو سر تو خراب میکنه وتهش به تو میگه «غلط کردی! اشتباه کردی! تو همونی هستی که یه بار فهمیدی غلط کردیو ازم حلالیت گرفتی!»

من که غلطی نکردم و نکرده بودم؛ ولی شماها حتیاگه غلط هم کردین، جلوی آدمای بی ظرفیت نگید «غلط کردم»!

+ اینکه منظورت از همه اونایی که گفتی و نشونم دادن، من بودم یا نبودم مهم نیست. مهم اینه که انقدر حوصله ی دیدنتو ندارم، که سرِ پل صراطمجلوتو نمیگیرم. واسه همیشه از قلبم برو بیرون! خوش اومدی...

دیالوگ های جدید در این موضوع:

+ میخوام جوابشو بدم!

- ولش کن حسین!

+ آخه خیلی ریختم به هم که چقد دستم بی نمکه!

- ایشالا دستمون جلوی خدا پر باشه.

+ اگر جوابشو ندم بخاطر این نیست که میترسم. صرفا حال و حوصله درگیر شدن باهاشو ندارم.

+ بالاخره یه روز تموم میشه. اگه منظورش من بودم که ته دلم میدونم غیبت و تهمتی نداشتم. تو ام واگذارش کن به خدا. جوادم موافقه. بخاطر حرفاش انقد ولش کن تا بره تو حساب خود خدا...